Atlantis (1991)

Door Rik Rösken

Atlantis is de tweede film van Luc Besson die zich afspeelt in de onderwaterwereld. In deze film kom je geen freedivers of technische duikers tegen en de enige dialoog die gesproken wordt door de niet menselijke acteurs is voor ons niet verstaanbaar.

Met de film Atlantis poogt Luc Besson zich te bewijzen in de natuurdocumentaire, en laat hij op zijn eigen manier met de muziek van Eric Serra zien hoe hij de onderwaterwereld ervaart. In zijn domein zijn het dit maal de onderwater wezens die acteren en net zoals bij The Big Blue speelt muziek een belangrijke rol.

Met de recente film Deep Blue en de Blue Planet serie is enige vergelijking niet te verkomen. Atlantis is niet alleen ouder, maar ook is er minder voorwerk aan verricht als bij Deep Blue. Veel van de fragmenten uit Deep Blue hebben daardoor grootser kunnen uitpakken, dankzij het langdurig verzamelen van beeld materiaal tot gevolg heeft.

Daar staat tegenover dat Atlantis een meer mystieke boodschap heeft vergeleken met Deep Blue. De mens wordt herinnert aan zijn aquatische herkomst en de film heeft als doelstelling om de kijker te confronteren met elf verschillende onderwerpen als de liefde, beweging en geboorte.

Het verschil tussen Atlantis en Deep Blue is dan ook het beste te beschrijven als het verschil tussen poëzie en proza. In plaats van de wetenschappelijke manier waarop in de Deep Blue de onderwater wereld wordt gepresenteerd, probeert Luc Besson dit op een meer spirituele manier weer te geven. Op dat vlak kan wellicht gezegd worden dat Atlantis als film dichter bij de belevingswereld van de freediver kan liggen dan Deep Blue.

De film, die 74 minuten duurt, is uitgegeven door Columbia Tristar en is o.a. verkrijgbaar bij bol.com en de betere DVD verkooppunten.

Zie ook:
(1988) The Big Blue / Le Grand Bleu
(2004) Deep Blue