Preventie

2009-03 Repeated apneas do not affect the hypercapnic ventilatory response in the short term

• 
• 

Gegevens

Geschreven door Rik Rösken

Bij freediving is de ademhalingsprikkel een van de belangrijkste beperkingen van de duiktijd. Het is inmiddels bekend dat langdurige training zorgt voor een uitstel van deze prikkel. Maar verklaart dat ook waarom bij een korte serie de prikkel uitgesteld wordt?

Erika Schagatay en Johan Anderson zijn twee Zweedse onderzoekers die gedurende de laatste jaren de meeste onderzoeken doen naar de fysiologie van freediving. Was het in begin nog puur de fysiologie, inmiddels worden ook steeds vaker praktische vraagstukken onder de loep genomen.

Het artikel

In het hieronder gelinkte artikel wordt gekeken naar de relatie tussen de ademprikkel (hypercapnic ventilatory response, HCVR) en de gevoeligheid voor koolzuurgas (CO2) tijdens een trainingssessie. De trainingssessie bestond uit vijf maximale pogingen, met twee minuten tussentijd. De deelnemers werd niet verteld welke tijden ze hadden gehaald. Tijdens de pogingen was bij alle deelnemers een toename te zien in de tijd. Alle pogingen waren voorbij het fysiologische breekpunt.

Het effect op de ademprikkel werd gemeten door de deelnemers zowel vooraf als achteraf te laten ademen in een speciale zak. Door het inademen van een gas met een verhoogde CO2 concentratie, werdt gemeten hoe ze hierop reageerden.

De hypothese, opgesteld naar aanleiding van eerdere bevindingen, was dat een korte trainingsserie van vijf maximale pogingen met twee minuten tussentijd al kan resulteren in een verlaagde prikkel op CO2. Uit dit onderzoek bleek echter dat dit niet het geval is en dat de gevoeligheid voor CO2 zowel voor als na deze korte trainingssessie even groot bleef.

De conclusie van het onderzoek was dat een enkele korte serie de gevoeligheid voor CO2 niet verandert. Wel herhaalt men dat er voldoende bewijs is dat langdurige (wekenlange) training wel een afname van gevoeligheid voor CO2 oplevert.

Discussie

Dit onderzoek lijkt te onderschrijven dat, ten aanzien van de ademprikkel, een hypercapnische warming up geen betere prestatie oplevert. De precieze reden voor het feit dat de deelnemers bij elke poging langer onder water bleven is ook uit dit onderzoek niet helemaal duidelijk geworden. Dit zal nog verder onderzocht moeten worden.

Een mogelijke verklaring is dat, onder invloed van de ademprikkel, er na elke poging gehyperventileerd wordt. Daarnaast speelt mogelijk ook een psychologisch effect een rol in de toename van de duikduur.

Relevante punten voor freediving

- Een hypercapnische voorbereiding zorgt niet voor een acute vertraging van de ademreflex.

Dit betekent niet dat het presteren zonder opwarmen een logisch alternatief is. Er zal moeten worden gezocht welke aspecten zorgen voor een maximalisatie van de prestatie. Mogelijk ligt dit in het vlak van techniek en/of meditatie.

- Bij trainingen moeten zowel duiker als begeleider ervoor waken dat er tussen de pogingen door niet gehyperventileerd wordt, aangezien dit het effect van de training vermindert.

Met name bij de zogenaamde A-tabellen (kooldioxide) is het van belang om ondanks de ademprikkel niet te diep en te lang door te ademen.

Bron

Andersson JP, Schagatay E. Repeated apneas do not affect the hypercapnic ventilatory response in the short term. Eur J Appl Physiol. 2009 Mar;105(4):569-74. Epub 2008 Nov 19.

Powered by Bullraider.com