Op 16 Juli 1913 borg de Griekse sponsduiker Giorgios Haggi Statti het anker van het Italiaanse oorlogschip schip, de "Regina Margherita". Tijdens een manouvre was het anker van het schip was vast geraakt op een diepte van 70 meter. Eerdere pogingen om het anker lost te trekken resulteerde in het overlijden van een bemanningslid toen een kabel lossloeg.
De scheepsarts werd verrast toen er een lokale duiker zich zelf opgaf om het anker te bergen. In ruil voor een vergunning waarbij hij oneindig mocht stropen wilde hij wel het anker bergen. Voor de duik onderwierp hij de duiker aan een medisch onderzoek, welke in 2001 gepubliceerd zijn door de Italiaanse onderzoek Guido Ferretti.
Hieronder volgt een vrije vertaling van de rapportage van de scheepsarts, zoals het gepubliceerd werd door Guido Ferretti in European Journal of Applied Physiology1.
"Haggi Statti Giorgios is geboren in Simi. Zijn beroep is spons duiker. Hij is 35 jaar oud, getrouwd en heeft vier kinderen. Alle kinderen zijn levend en gezond.
Bij het biometrisch onderzoek bedraagt zijn lengte 170 centimeter en weegt hij 65 kilo. Zijn borstomtrek in rust is 92 centimeter. Bij maximale inademing bedraagt deze 98 centimeter, bij maximale uitademing bedraagt deze 90 centimeter.
Bij inspectie ziet hij er gebruind en slank uit. Het valt op dat hij erg gespierd is. Ondanks dat het long onderzoek duidelijk aanwezige long emfyseem aan het licht brengt is de borstomtrek nog niet sterk toegenomen zoals dat te verwachten zou zijn. Wel is de borstkast iets rond en stijf. Zijn hartonen zijn zacht, maar regelmatig. De polsfrequentie is 80 tot 90 slagen perminuut en de ademhalingsfrequentie is rond de 20-22 ademhalingen per minuut.
Bij verder lichamelijk onderzoek wordt er niets abnormaal gevonden in het centrale zenuwstelsel. Hij heeft geen oogafwijkingen. Hij heeft op dit moment geen ziekte onder de leden. In het verleden heeft hij een trachoom* gehad, welke compleet geheeld is na operatie. De enigste klacht die hij heeft is rugpijn wat hij berustend ondergaat. Wanneer aan hem wordt gevraagd om zijn adem in te houden in de lucht weigert hij in eerste instantie. Naar zijn mening heeft dat geen waarde, omdat hij veel langer zijn adem kan inhouden onderwater. Wanneer hij dan toch de test uitvoert blijkt dat hij onder deze omstandheden slechts 40 seconden zijn adem in kan houden.
Echter, tijdens de bergingsoperatie dook hij naar diepten varierend van 40 tot 60 meter en tenslotte 80 meter. Tijdens deze duiken bleef hij tussen 1 minuut en 30 seconden tot twee minuten en vijfentwintig seconden onder. Hij claimed dat hij 110 meter heeft gehaald en dat hij voor zeven minuten op dertig meter kan blijven. Statti kwam na alle duiken fit en krachtig boven zoals hij dat demonstreerde hoe hij op de boot sprong en het water uit zijn oren en neus liet lopen. Bij de derde duik luke het hem om een kabel aan het anker te leggen, waarna deze opgetakelt kon worden.
Als hij wordt uitgevraagd over wat hij ervaart tijdens zijn duiken vertelt hij dat hij niets bijzonders meemaakt. Vermoedelijk neemt hij niets waar door dat hij vanaf zijn jeugd is aangepast. Geen druk op zijn ogen. Hij claimde ook dat op 80 meter hij genoeg kan zien om te werken mits het water helder is ondanks de diepte."
Krantenartikel
In 1963 werd na aanleiding van dit voorval een krantenartikel gepubliceerd over deze prestatie. Op de foto staat vermoedelijk Georghios Haggi Statti met de gebruikelijke steen waarmee hij dook. Op de achtergrond is de typische drijvende emmer afbeeld die nu nog door de Ama's wordt gebruikt in Japan en Korea wanneer ze oesterschelpen verzamelen.
Klik op de onderstaande foto's voor een afbeelding met een hogere resolutie.
|
Jacques Mayol
Jacques Mayol bezocht Griekenland in 1985 om beter te begrijpen waar het verhaal van Haggi Statti vandaan kwam. Op Rhodes ontmoette hij een van zijn zonen die hem instructie gaf hoe zijn vader dook. In Simi vond hij de steen waarmee hij gedoken zou hebben, en maakte vervolgens in de baai van het eiland een duik met de 12 kilo zware steen. Een verslag van dit avontuur is terug te vinden in het boek Homo Delphinus, The Dolhin within Man2.
Umberto Pelizzari
In 1998 voerde Umberto Pelizarri dezelfde duik opnieuw uit. Hiervan is een fragment terug te vinden op youtube.
* Trachoom: Een trachoom is een bindweefsel infectie van het oog met chlamydia trachomatis. Bij de zwelling die ontstaat worden de wimpers van het oog naar binnengetrokken. Het schrapen van deze wimpers geeft irritatie, litekenvorming en uiteindelijk blindheid. Door een operatieve ingreep kan het trachoom ontlast worden, en kan blindheid voorkomen worden.
Verantwoording
Deze tekst is oorspronkelijk in 2003 geschreven en is op 21 februari 2009 volledig herzien. De tekst is samengesteld op basis van een literatuurstudie, aangevuld door afbeeldingen en media via een internet zoekopdracht. Er is nog slechts beperkt commentaar gegeven door freedivers, en geen comentaar geleverd door artsen.
Bronen
1. Guido Ferretti, Extreme human breath-hold diving, eur J appl physiol (2001) Apr. 84(4):254-271
2. Jacques Mayol. Homo Delpinus, The Dolphin Within Man, Idelson-Guocchi, Reddick, 1e druk, pg. 196-199
Leuk stuk om te lezen. Maar 30 minuten op 7 meter en in die tijd 110 meter diep, dat betwijfel ik ;)
Mvg,
Thymo Lebesque
-------------------
Reactie Rik Rösken: Bedankt voor je reactie. Het moet inderdaad 7 minuten op 30 meter zijn. De diepte is wel wat hij zelf claimt. Of dat ook klopt weten we natuurlijk niet. Ik heb de tekst inmiddels aangepast en voorzien van aanvullende informatie via het krantenartikel, Jacques Mayol en Umberto Pelizzari).